Przewodniki / Jak czytać zgłoszenie CDS · Aktualizacja: 30 września 2026

Jak przeczytać brytyjskie zgłoszenie importowe CDS przed akceptacją

Agencja przysłała projekt zgłoszenia i czeka na zgodę? Pokazujemy, które pola CDS sprawdzić i co oznaczają najważniejsze kody, zanim zgłoszenie trafi do HMRC.

Ten przewodnik jest też dostępny po angielsku.

Agencja celna przysłała Ci podgląd zgłoszenia importowego z systemu CDS i prosi o akceptację? Zanim odpiszesz „OK”, poświęć dziesięć minut na kilka pól. To Twoje dane, Twój numer EORI i często Twoje pieniądze — a przy przedstawicielstwie bezpośrednim to importer odpowiada za poprawność zgłoszenia. Poniżej wyjaśniamy, gdzie patrzeć i co oznaczają kody, opierając się na instrukcjach wypełniania zgłoszeń importowych publikowanych przez HMRC na GOV.UK.

Jak zbudowane jest zgłoszenie w CDS

Zgłoszenie w Customs Declaration Service składa się z tak zwanych elementów danych (data elements, w skrócie DE), pogrupowanych tematycznie: grupa 1 to informacje o komunikacie i procedurze, grupa 3 — strony transakcji, grupa 4 — wartość i podatki, grupa 5 — kraje i miejsca, grupa 6 — identyfikacja towaru. Numer pola ma postać „grupa/numer”, np. DE 3/16. Dzięki temu łatwo odnaleźć każde pole w oficjalnej instrukcji HMRC i porównać to, co wpisała agencja, z tym, czego wymaga przepis.

Na samej górze zobaczysz typ zgłoszenia. DE 1/1 dla handlu z krajami spoza unii celnej to zwykle IM, a DE 1/2 mówi, jaki to rodzaj zgłoszenia: A oznacza standardowe zgłoszenie dla towaru, który już dotarł, D — standardowe zgłoszenie złożone przed przybyciem towaru. Kody B, C, E i F dotyczą zgłoszeń uproszczonych.

Importer, zgłaszający i przedstawiciel

Trzy pola decydują o tym, kto za co odpowiada:

DE 3/16 — importer. Przy imporcie handlowym wpisuje się tu numer EORI importera (GB, EU lub XI, zależnie od sytuacji). Sprawdź go znak po znaku z własnym numerem. Pomyłka oznacza, że zgłoszenie „należy” do innej firmy.
DE 3/18 — zgłaszający (declarant) oraz DE 3/20 — przedstawiciel. Tu powinien pojawić się numer EORI agencji, która działa w Twoim imieniu.
DE 3/21 — status przedstawiciela. Kod 2 oznacza przedstawicielstwo bezpośrednie, kod 3 — pośrednie. Puste pole oznacza, że importer zgłasza się sam.

Różnica ma znaczenie praktyczne: przy przedstawicielstwie bezpośrednim za należności odpowiada importer, przy pośrednim agencja odpowiada solidarnie z importerem. Jeśli w umowie z agencją ustaliliście jeden model, a w DE 3/21 widzisz inny kod — to pytanie do agencji przed wysłaniem zgłoszenia. Więcej o tym piszemy w poradniku przedstawicielstwo bezpośrednie a pośrednie.

Kod procedury (CPC)

Procedurę opisują dwa pola. DE 1/10 to czterocyfrowy kod: pierwsze dwie cyfry to procedura wnioskowana, dwie kolejne — procedura poprzednia. Najczęstszy przykład to 4000, czyli dopuszczenie do obrotu bez wcześniejszej procedury. DE 1/11 to trzyznakowy kod dodatkowy (np. 000, gdy nic szczególnego nie jest deklarowane). Jeśli towar ma trafić do składu, na uszlachetnianie albo jest odprawiany z ulgą, kod będzie inny — i właśnie wtedy warto upewnić się, że agencja wybrała procedurę, o którą prosiłeś. Rozbiór najpopularniejszych kodów znajdziesz w tekście kody procedur celnych CPC.

Kod towaru

Klasyfikacja jest rozbita na kilka pól grupy 6. DE 6/14 zawiera pierwsze 8 cyfr (poziom Nomenklatury Scalonej), DE 6/15 — dwucyfrowy kod TARIC, a DE 6/16 i DE 6/17 — ewentualne kody dodatkowe. Obok jest DE 6/8, opis towaru, który według HMRC musi być na tyle konkretny, by jednoznacznie zidentyfikować, sklasyfikować i zbadać towar. Porównaj opis i kod z tym, co faktycznie kupujesz, i sprawdź kod w brytyjskiej taryfie online (Trade Tariff). Zły kod to zła stawka cła, a czasem pominięte wymogi, np. licencje. Jak samodzielnie dojść do właściwego kodu, opisuje poradnik jak ustalić kod towaru.

Pochodzenie i preferencja

To miejsce, w którym najłatwiej przepłacić cło:

DE 5/15 — kraj pochodzenia niepreferencyjnego. Pole jest zawsze obowiązkowe.
DE 4/17 — trzycyfrowy kod preferencji. 100 oznacza zwykłą stawkę dla krajów trzecich, bez preferencji. 300 oznacza stawkę preferencyjną bez warunków i limitów, zastosowaną na podstawie dowodu preferencyjnego pochodzenia. Dozwolone kody dla danego towaru pokazuje taryfa.
DE 5/16 — kraj preferencyjnego pochodzenia, wymagany, gdy pierwsza cyfra kodu w DE 4/17 jest inna niż „1”. Wpisuje się go zgodnie z dowodem pochodzenia.

Jeśli towar pochodzi z UE i masz dowód pochodzenia, a w DE 4/17 widzisz 100, zapytaj agencję dlaczego. I odwrotnie: kod 300 bez dowodu pochodzenia w dokumentach to ryzyko przy późniejszej kontroli.

Wartość

W grupie 4 sprawdź kolejno:

DE 4/14 — cena pozycji z faktury, podana razem z kodem waluty (waluta faktury, DE 4/10, nie jest osobnym polem, tylko towarzyszy kwotom).
DE 4/9 — doliczenia i odliczenia, np. koszty transportu i ubezpieczenia, każde jako dwuznakowy kod plus kwota.
DE 4/16 — metoda ustalania wartości. Kod 1 to metoda wartości transakcyjnej.

Porównaj kwoty z fakturą i dokumentem przewozowym. Literówka w walucie albo pominięty fracht potrafi zmienić należności bardziej niż błędny kod towaru. Szczegóły liczenia wartości celnej to temat na osobny tekst — tu chodzi o zgodność z dokumentami.

Metoda płatności

DE 4/8 mówi, jak zostaną zapłacone lub zabezpieczone należności — osobno dla każdego rodzaju podatku z DE 4/3. Przykładowe kody z listy HMRC:

Kod	Znaczenie
E	płatność odroczona (rachunek odroczenia płatności)
H	płatność natychmiastowa przelewem elektronicznym
P	płatność natychmiastowa z CDS Cash Account
A	płatność natychmiastowa gotówką

Jeśli widzisz kod E, upewnij się, czyj to rachunek odroczenia i czy masz zgodę na jego użycie. Jeśli planowałeś zapłacić sam, a w zgłoszeniu jest rachunek agencji — to też warto wyjaśnić przed wysłaniem.

Akceptując zgłoszenie, potwierdzasz dane, za które przy przedstawicielstwie bezpośrednim odpowiadasz jako importer. Jeśli coś jest niejasne, poproś agencję o wyjaśnienie na piśmie przed wysłaniem, a nie po zwolnieniu towaru.

Lista kontrolna przed zatwierdzeniem

DE 3/16: Twój numer EORI, bez literówek.
DE 3/21: kod 2 lub 3 zgodny z umową z agencją.
DE 1/10 i 1/11: procedura taka, o jaką prosiłeś.
DE 6/8 i 6/14–6/15: opis i kod pasują do towaru.
DE 5/15, 4/17, 5/16: pochodzenie i preferencja zgodne z dowodem pochodzenia.
DE 4/14, 4/9, 4/16: kwoty, waluta i doliczenia zgodne z fakturą.
DE 4/8: metoda płatności i rachunek, na który się godzisz.

Jeśli chcesz porównać te pola z dokumentem, który dostajesz już po odprawie, zajrzyj do artykułu jak odczytać pola zgłoszenia CDS — przyda się przy archiwizacji dokumentów.

Powiązane przewodniki

Potrzebujesz pomocy przy zgłoszeniu importowym?

Easy Clearance to agencja celna UK–UE, która przygotowuje zgłoszenia importowe i eksportowe, obsługuje tranzyt T1/T2 oraz przeprowadzki między UK a Polską. Na jej stronie znajdziesz też omówienie pól zgłoszenia CDS.

Przeczytaj omówienie pól CDS

Źródła

Informacje ogólne, nie porada prawna, podatkowa ani celna. Przepisy się zmieniają — przed wysyłką sprawdź aktualne wymagania w źródłach urzędowych lub u agencji celnej.