Przewodniki / Import odzieży z UK · Aktualizacja: 30 września 2026

Import odzieży z Wielkiej Brytanii do Polski: klasyfikacja, pochodzenie, cło i VAT

Partia ubrań z brytyjskiej hurtowni, zwroty ze sklepu internetowego czy bele odzieży używanej – po Brexicie każda taka dostawa do Polski jest importem z państwa trzeciego. Wyjaśniamy, od czego zależy cło, kiedy działa preferencja z umowy UK–UE i jak liczy się VAT.

Ten przewodnik jest też dostępny po angielsku.

Po Brexicie odzież z UK to import z państwa trzeciego

Od 1 stycznia 2021 roku towary przywożone z Wielkiej Brytanii do Polski podlegają formalnościom celnym tak samo jak towary z innych krajów spoza Unii. Dla firmy sprowadzającej odzież oznacza to trzy pytania, na które trzeba odpowiedzieć przed wysyłką: jak towar klasyfikuje się w taryfie, czy ma pochodzenie preferencyjne i jak zostanie rozliczony VAT z tytułu importu. Do tego dochodzą sprawy praktyczne: numer EORI (po angielsku) po obu stronach, zgłoszenie wywozowe w UK i zgłoszenie importowe w Polsce.

Klasyfikacja: działy 61, 62 i 63

Odzież w nomenklaturze celnej trafia przede wszystkim do trzech działów sekcji XI (materiały i wyroby włókiennicze). Oficjalne tytuły z taryfy brzmią:

Dział	Zakres (tytuł z taryfy)
61	Odzież i dodatki odzieżowe, dziane lub szydełkowane
62	Odzież i dodatki odzieżowe, inne niż dziane lub szydełkowane
63	Pozostałe gotowe wyroby włókiennicze; komplety; odzież używana i używane wyroby włókiennicze; szmaty

Pierwsze rozróżnienie jest więc technologiczne: czy materiał jest dzianiną (np. typowy T-shirt, bluza dresowa), czy tkaniną (np. koszula z popeliny, marynarka). Dalej liczą się rodzaj wyrobu, przeznaczenie (męskie, damskie, dziecięce) i skład surowcowy. Każda z tych cech zmienia kod, a wraz z nim stawkę cła. Stawkę dla konkretnego kodu CN sprawdza się w unijnej bazie TARIC lub w polskim systemie ISZTAR – nie warto opierać się na tabelach z internetu, bo stawki różnią się między pozycjami.

Odzież używana ma w taryfie własną pozycję 6309, opisaną jako odzież używana i inne używane artykuły. Nie jest to jednak „furtka” dla każdej partii z drugiej ręki – o klasyfikacji decyduje faktyczny stan i sposób pakowania towaru, dlatego przy większych partiach warto opisać go szczegółowo na fakturze.

Pochodzenie preferencyjne: „made in UK” to za mało

Umowa o handlu i współpracy UE–UK (TCA) przewiduje zerowe cło, ale wyłącznie dla towarów, które mają pochodzenie preferencyjne w rozumieniu umowy. Wytyczne HMRC wskazują dwie drogi: towar jest całkowicie uzyskany w danym kraju albo przeszedł tam wystarczającą obróbkę lub przetworzenie, określoną w regułach dla konkretnego produktu. Samo przepakowanie, metkowanie czy magazynowanie w UK nie nadaje pochodzenia brytyjskiego.

W praktyce oznacza to, że ubrania uszyte w Azji, Turcji czy innym kraju trzecim i tylko kupione w brytyjskiej hurtowni nie korzystają z preferencji – przy imporcie do Polski płaci się od nich pełne cło według stawki erga omnes. Dla odzieży szytej w UK decydujące są reguły szczegółowe z załącznika do TCA dla danego działu, więc przed zamówieniem trzeba je sprawdzić dla konkretnego kodu i ustalić z dostawcą, skąd pochodzi materiał.

Jeżeli towar spełnia reguły, preferencję zgłasza się na podstawie:

oświadczenia o pochodzeniu sporządzonego przez eksportera na fakturze lub innym dokumencie handlowym, albo
wiedzy importera o pochodzeniu towaru (importer musi wtedy dysponować dokumentacją, która to potwierdza).

Brytyjski dostawca nie zawsze wie, czy jego towar ma pochodzenie preferencyjne. Oświadczenie na fakturze wystawione „na wszelki wypadek” przy odzieży szytej poza UK może skończyć się dopłatą cła po kontroli.

Cło i VAT przy imporcie do Polski

Należności przy imporcie odzieży to zazwyczaj cło (według kodu CN i pochodzenia) oraz VAT z tytułu importu. Podstawowa stawka VAT w Polsce wynosi 23% i to ona zwykle ma zastosowanie do odzieży. Dokładny sposób ustalenia podstawy opodatkowania i terminy zapłaty warto potwierdzić w informacjach Krajowej Administracji Skarbowej albo z agencją celną przed pierwszą dostawą, bo od tego zależy, ile gotówki trzeba zarezerwować na odprawę. Warto pamiętać, że brytyjski VAT 20% nie ma tu znaczenia – przy eksporcie z UK sprzedawca zwykle wystawia fakturę ze stawką zerową, a podatek rozlicza się w Polsce.

Firma zarejestrowana jako czynny podatnik VAT co do zasady może odliczyć VAT zapłacony przy imporcie towarów wykorzystywanych do działalności opodatkowanej. Warunki podziału kosztów transportu i cła między stronami wynikają z uzgodnionej reguły Incoterms – szerzej opisujemy to w przewodniku Incoterms DDP, DAP, EXW – kto płaci cło.

Paczki do 150 EUR – zmiana od 1 lipca 2026

Do 30 czerwca 2026 roku przesyłki o niskiej wartości (do 150 EUR) były zwolnione z cła. Rozporządzenie Rady (UE) 2026/382 zniosło to zwolnienie. W okresie przejściowym (od 1 lipca 2026 roku do 1 lipca 2028 roku) dla przesyłek o wartości do 150 EUR przewidziano uproszczone cło w wysokości 3 EUR za każdą pozycję towarową (nie za paczkę). Według komunikatów Ministerstwa Finansów dotyczy ono importu rozliczanego w systemie IOSS oraz towarów w przesyłkach pocztowych; w pozostałych przypadkach cło nalicza się według taryfy i pochodzenia towaru. Przy partiach handlowych odzieży ryczałt zwykle nie ma zastosowania, dlatego przed wysyłką warto ustalić sposób odprawy z przewoźnikiem lub agencją celną.

Dla sklepów internetowych sprzedających ubrania z UK do klientów w Polsce ma to znaczenie przy kalkulacji marży: nawet tania bluzka w paczce do 150 EUR nie jest już wolna od cła.

Dokumenty – lista kontrolna

faktura handlowa z opisem towaru (rodzaj, materiał, skład procentowy, liczba sztuk, wartość),
lista pakowa, zwłaszcza przy partiach mieszanych,
numery EORI eksportera w UK i importera w UE,
oświadczenie o pochodzeniu – tylko jeśli towar faktycznie spełnia reguły TCA,
dokument przewozowy i dane do zgłoszenia celnego (co zawiera zgłoszenie, opisujemy w przewodniku zgłoszenie celne SAD – co zawiera).

Klasyfikacja wyrobów z działów 61–63 i ocena pochodzenia to miejsca, w których najłatwiej o błąd. Jeśli potrzebujesz praktycznej strony, przydadzą się wskazówki dotyczące importu ubrań z Wielkiej Brytanii przygotowane przez agencję celną, która obsługuje zgłoszenia importowe z UK.

Najczęstsze błędy

Przyjmowanie, że towar kupiony w UK ma automatycznie brytyjskie pochodzenie.
Ogólne opisy na fakturze typu „clothes” bez składu i rodzaju wyrobu.
Mylenie dzianiny z tkaniną, co przesuwa towar między działem 61 a 62.
Traktowanie paczek do 150 EUR jako wolnych od cła po 1 lipca 2026.

Powiązane przewodniki

Sprowadzasz odzież z Wielkiej Brytanii?

Easy Clearance to agencja celna UK–UE, która obsługuje zgłoszenia importowe i eksportowe, tranzyt T1/T2 oraz przeprowadzki UK–Polska. Pomoże sprawdzić dokumenty przed wysyłką partii ubrań.

Zobacz poradnik Easy Clearance

Źródła

Informacje ogólne, nie porada prawna, podatkowa ani celna. Przepisy się zmieniają — przed wysyłką sprawdź aktualne wymagania w źródłach urzędowych lub u agencji celnej.